Բրազիլացի հարձակվողը, ով ՊՍԺ-ի դեմ խաղում փայլեց ավելի շատ, քան որևէ մեկը, արդեն 14 գոլային մասնակցություն ունի «Լիոնի» կազմում... մինչ շարունակում է իր վերջնական էվոլյուցիան:

Էնդրիկին ոչինչ չի վախեցնում՝ ո՛չ ՊՍԺ-ն, ո՛չ էլ «Պարկ դե Պրենսը»: Երիտասարդ բրազիլացին անցկացրեց կատարյալ խաղ՝ գոլ, գոլային փոխանցում և պաշտպանական աշխատանք, ինչը ցույց տվեց նրա աճը վերջին շաբաթների ընթացքում: Նրա շրջապատից սա ամփոփեցին այսպես. «Այս խաղը նշված էր նրա օրացույցում: Գազանի ռեժիմն ակտիվացված է»:

«Ես շատ երջանիկ եմ գոլի և փոխանցման համար: Գոլ խփելը, օգնելն ու լավ պաշտպանվելը մեծ աշխատանք է պահանջում»,- բացատրեց նա խաղից հետո: Սակայն նրա աճը չի չափվում միայն թվերով, այլ նաև առանց գնդակի նվիրվածությամբ, ինչի վրա պնդում էր մարզիչ Պաուլո Ֆոնսեկան:

Ընդունում է մարզչի մարտահրավերը

Մի քանի օր առաջ Ֆոնսեկան նրանից ավելի շատ նվիրվածություն էր պահանջել: Էնդրիկը սկսեց խաղալ ավելի քիչ և դուրս գալ պահեստայինների նստարանին: Սակայն նա պատասխանեց այնպես, ինչպես լավագույնս գիտի. գլուխը կախեց, սկսեց աշխատել, և արդյունքն անմիջապես զգացվեց: «Մարզչի հետ ոչ մի խնդիր չկա: Ես երբեք չեմ բարկանում դրա համար, ես ապաստան եմ գտնում աշխատանքի մեջ: Պետք է պատասխան տալ խաղադաշտում»,- ասաց հարձակվողը:

Բացի արդյունավետությունից, փոփոխությունը նաև նրա դիրքի մեջ է: «Ռեալ Մադրիդն» այլևս նրան չի դիտարկում միայն որպես «9» համար կամ Մբապեին հանգիստ տվող խաղացողի: «Լիոնում» նա փայլում է աջ եզրից, որտեղ նրա արագությունն ու դրիբլինգն ավելի վճռորոշ են դառնում: Այս բազմաֆունկցիոնալությունը նրա առջև լայն բացում է հիմնական կազմի դռները «Մադրիդում»:

Վերջնական վերափոխումը

Թվերը հաստատում են նրա ազդեցությունը: Նա այժմ ունի յոթ գոլ և յոթ գոլային փոխանցում (14 գոլային մասնակցություն): Ֆրանսիայում նրան տեսնում են շատ ավելի հասուն: Նույնիսկ այն, որ նա չորս ամսում սովորել է ֆրանսերեն և հարցազրույցներ է տալիս, խոսում է նրա արագ ադապտացիայի մասին:

Վարձակալությունն ավարտվում է հունիսի 30-ին, և «Ռեալ Մադրիդի» ծրագիրն է, որ նա վերադառնա այս ամռանը՝ հիմնական կազմում տեղի համար պայքարելու: Ակումբը շարունակում է վստահել բրազիլացուն, որի համար 2024-ին վճարել է 50 միլիոն եվրո: Նրա զարգացումը հիշեցնում է Կազեմիրոյի կամ Դանի Կարվախալի ուղին, ովքեր նույնպես վարձակալությունից հետո հաստատվեցին առաջին թիմում: