«Հայելու մյուս կողմում». Ալֆրեդո Ռելանյոյի կարծիքը

Վախենալու առիթ կար. Կարվախալը հեռանում է: Ափսոս, որ այս մրցաշրջանը լավը չստացվեց ձգձգվող վնասվածքի պատճառով, որը նրան թույլ տվեց շատ քիչ խաղալ: Տխուր մրցաշրջան ամբողջ «Մադրիդի» համար, բայց հատկապես նրա համար, ով կցանկանար և արժանի էր հեռանալ՝ ձեռքում բարձր պահած որևէ վերջին գավաթի լուսանկարով, բայց ոչ բոլորն են այդքան հաջողակ:

Դրա փոխարեն նա ունեցավ սկանդալային վերջնամաս՝ Տրենտի ստվերում, ով չցուցադրեց բավարար որակներ, որպեսզի մենք համակերպվեինք ավագի բացակայության հետ: Անգլիացուն տեսնելն էլ ավելի մեծացրեց Կարվախալին դաշտում տեսնելու ցանկությունը, ինչը վերածվեց տհաճ վեճի: Այս թեմայի շուրջ անընդհատ փորփրելով՝ հասան նույնիսկ ենթադրյալ վրեժխնդրության խոսակցություններին, քանի որ ժամանակին հենց ինքն էր դուրս մղել Արբելոային կազմից: Ես երբեք չեմ հավատացել դրան: Ակումբում երկար տարիներ անցկացրած ցանկացած խաղացող գիտի, որ մի օր կհայտնվի երիտասարդը, ով կփոխարինի իրեն, և եթե այդ իրավիճակը դժգոհություններ է թողնում, ապա դրանք պետք է ուղղված լինեն մարզչին, ով որոշումներ է կայացնում, այլ ոչ թե նորեկին:

Կարծում եմ՝ մարզիչը նրան լավ մարզավիճակում չտեսավ, կամ նրան ավելի տրամաբանական թվաց Տրենտին հիմնական կազմում հաստատելը: Ավելի շատ խաղալը Կարվախալին օգուտ կտար նախկին մակարդակը վերականգնելու համար, բայց մեզնից բոլորին, ովքեր չեն տեսել ամեն մի մարզումը, պակասում են տվյալները՝ հասկանալու համար, թե որքանով խելամիտ կլիներ նրան Տրենտից առաջ դասելը:

Ամեն դեպքում նա հեռանում է: Սկզբունքորեն «Մադրիդից», բայց ոչ ֆուտբոլից: Նա իր հետևից թողնում է գեղեցիկ հետագիծ մի դիրքում, որը ֆուտբոլում միշտ համարվել է ամենաքիչ տեսանելի և պահանջկոտ դիրքը՝ աջ պաշտպանի զոնան: Ժամանակին կարծում էին, որ այնտեղ հատուկ ոչինչ պետք չէ: Չէր պահանջվում լինել շատ տեխնիկապես պատրաստված, ոչ էլ շատ բարձրահասակ, ոչ էլ ունենալ տոկունություն և արագություն երկար վազքերի համար կամ ձախլիկների անժխտելի նրբագեղությունը: Բավական էր միայն էնտուզիազմը, ուշադրությունը և նյարդերը կարճ ճիգերի համար: Բայց այդ դիրքը փոխվել է, հիմա այն ստիպում է նորից ու նորից ծածկել 100x10 մետր տարածություն, կանգնեցնել եզրային հարձակվողին, համագործակցել կենտրոնում, հասնել առաջ, շրջանցել մրցակցին, լավ փոխանցումներ կատարել կամ վտանգավոր անկյունագծով մտնել տուգանային հրապարակ:

Այս բոլոր բնագավառներում, ինչպես նաև ընդհանուր պահվածքի և ակումբը ներկայացնելու հարցում նա գերազանց է դրսևորել իրեն: Նա հեռանում է «Մադրիդից» որպես ակումբի պատմության լավագույն աջ պաշտպան՝ համաձայն մեծամասնության կարծիքի, որը ես նույնպես կիսում եմ: Նա հեռանում է որպես մեծություն: