Առաջին խաղակեսը «Բավարիայի» կողմից իսկական ցուցադրություն էր: Նրանք այնպիսի խաղ ցուցադրեցին, որ կարելի էր բոլոր մրցանակները տալ ու ուսերի վրա դուրս բերել մարզադաշտից: «Մադրիդը» միայն հետևում էր նրանց: Իսկ երբ երկրորդ խաղակեսի հենց սկզբում Հարրի Քեյնը հաշիվը դարձրեց 0:2, տպավորություն ստեղծվեց, թե «Մադրիդին» նույնիսկ Կարմիր Խաչը չի փրկի աղետից:

Եվ ամենավատը ոչ թե 0:2 հաշիվն էր կամ «Բավարիայի» բացահայտ առավելությունը, այլ այն վատ պատկերը, որ թողնում էր «Մադրիդը»: Սև ապագա էր սպասվում ոչ միայն այս դիմակայությունում, այլև մոտակա ժամանակներս: Հստակ է մի բան՝ ինչ էլ որ տեղի ունենա հաջորդ շաբաթ Մյունխենում, այս «Մադրիդում» շատ բաներ պետք է փոխվեն՝ ոչ միայն կազմի, այլև խաղաոճի առումով: Մադրիդիստներին դուր է գալիս, երբ թիմը ֆուտբոլ է խաղում այնպես, ինչպես դա արեց «Բավարիան»: Իսկ «Ռեալը» վաղուց այդպես չի խաղում:

Ի վերջո ստացվեց այնպես, որ «Մադրիդը» կարող էր նույնիսկ հավասարեցնել հաշիվը. այսքան տարօրինակ է ֆուտբոլը: Բայց պարզ է, որ դիմակայությունը բարդացել է, և ամենակարևորը՝ Մյունխենում չի կարելի խաղալ այնպես, ինչպես առաջին խաղակեսում՝ առանց բնավորության և առանց խաղը վերահսկելու:

Մյունխենում, բացի բոլորովին այլ խաղ ցուցադրելուց, թիմին պետք կգա նաև «լոտոյի շահում», իսկ առայժմ հենց «Բավարիան» է, որ ամենաշատ տոմսերն է գնել հաղթելու համար: «Մադրիդի» համար վատագույնն այն կլինի, որ Մյունխենում պարտվելու դեպքում նրանք կկորցնեն ավելին, քան պարզապես տիտղոսի հույսը: Ստիպված կլինեն լրջորեն վերանայել ապագան: