Նա հեռացավ «Ռեալից» առանց որևէ նշանակալի ձեռքբերման, սակայն 1950 թվականի Ամանորի գիշերը դարձավ «Էսպանյոլի» խփած յոթ գոլերից երեքի հեղինակը՝ ընդդեմ «սերուցքայինների»։

1950 թվականի դեկտեմբերի 31-ի գիշերը «Ռեալի» խաղացողների համար տոնական չէր։ Նրանք տարին ճանապարհեցին «Էսպանյոլի» հարկի տակ խաղալով, որտեղից դուրս եկան ծանր պարտությամբ՝ 7-1 հաշվով։ Սակայն դա հիանալի օր էր մեկի համար, ով ընդամենը ամիսներ առաջ էր հեռացել մադրիդյան ակումբից. Ֆրանսիսկո Խավիեր Մարսետ Մուդո (1928-2016)։ Հենց նա էր «պերիկոների» երեք գոլերի հեղինակը տարվա այդ ցրտաշունչ, բայց արևոտ վերջին օրը։ Այդ գոլերից առաջինը, որը հաշիվը դարձրեց 2-0, խփվեց «մկրատաձև» հարվածով, ինչը նույնիսկ վտանգի տակ դրեց մրցավարի քիթը։

Հիսուսյաններից մինչև «Բարսելոնա»

Գնդակը Մարսետի հավատարիմ ընկերն էր մանկուց։ Նա ծնվել էր Կատալոնիայում՝ Տերասայում, բայց ռմբարկուի իր տաղանդը սկսեց կերտել Տուդելայի Հիսուսյանների դպրոցի բակում։

Բացի գոլերից, Մարսետը նաև փայլուն ուսանող էր։ Դեուստոյի համալսարանում նա համատեղում էր ֆուտբոլն ու գրքերը՝ դառնալով էլիտար հարձակվող և միաժամանակ ստանալով տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան։ Կաստելյոնում անցկացրած ամառները նրան կապեցին տեղի թիմի հետ, որն այդ ժամանակ Երկրորդ դիվիզիոնում էր։

Դրանք այլ ժամանակներ էին։ Մարսետը պայմանագիր կնքեց «Կաստելյոնի» հետ, բայց խաղում էր միայն համալսարանական արձակուրդների ժամանակ կամ երբ թիմը մեկնում էր Բիլբաոյի մոտակայքում խաղալու։ 1947-48 մրցաշրջանում նա անցկացրեց յոթ խաղ և խփեց վեց գոլ։

Մադրիդ և Էսպանյոլ

Դա բավական էր, որ նրա անունը հնչեր ողջ Իսպանիայում։ 1948 թվականի օգոստոսի 8-ին նա համաձայնության եկավ «Ռեալի» հետ։ Սկզբում նա հանդես էր գալիս որպես սիրողական խաղացող, իսկ մեկ տարի անց կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը։ 1948 թվականի հոկտեմբերի 17-ին նա նշեց իր նորամուտը՝ «Վալյադոլիդի» դեմ խաղում (4-1)։

Նրա ժամանակը «Ռեալում» կարճ տևեց՝ երկու մրցաշրջան, առանց տիտղոսների և ընդամենը երկու գոլ 13 պաշտոնական խաղերում։ Երկու գոլն էլ խփել էր «Օվիեդոյի» դեմ խաղում (6-2, 1949թ. հոկտեմբերի 2)։

Երկրորդ մրցաշրջանի ավարտին «Ռեալը» նրան տվեց ազատ խաղացողի կարգավիճակ, և հենց այդ ժամանակ հայտնվեց «Էսպանյոլը»՝ նրա կյանքի թիմը։

«Թթվածնային» հարձակման գիծը

Ժամանելուն պես նրա դիրքը փոխեցին, ինչը սկզբում դժվարացրեց նրա հարմարվելը։ 1950 թվականի սեպտեմբերի 10-ին նա նշեց նորամուտը նոր թիմի կազմում լիգայում՝ հենց «Չամարտինում» (Ռեալի նախկին մարզադաշտը)։ «Ռեալը» հաղթեց 6-1 հաշվով, սակայն կատալոնացիների միակ գոլը հենց Մարսետի հաշվին էր։

Նա մրցաշրջանն ավարտեց 18 գոլով, որոնց թվում էին «Ռեալին» խփած երեք գոլերը (7-1), երկուական գոլ «Ատլետիկո Մադրիդին» (4-3) և «Լյեյդային» (8-0), ինչպես նաև մեկ գոլ «Բարսելոնային» (6-0)։

«Սարիայում» նա խաղաց յոթ մրցաշրջան՝ խփելով 67 գոլ 174 խաղում։ «Կոկո» մականունով հայտնի Մարսետի բարձր ինտելեկտը դարձավ առանցքային տարր այն թիմի համար, որն Ալեխանդրո Սկոպելիի գլխավորությամբ կոչվում էր «թթվածնային Էսպանյոլ»։ Արգենտինացի մարզիչը ընդմիջումներին թիմին թարմացնում էր թթվածնային բալոնների միջոցով։

Ազգային հավաքական

Նրա նորամուտը հավաքականում տեղի ունեցավ 1951 թվականի հունիսի 17-ին Ստոկհոլմում՝ Շվեդիայի դեմ (0-0)։ Նա փոխարինման դուրս եկավ Զառայի փոխարեն։ Հավաքականի կազմում նրա ուղին սահմանափակվեց ևս երկու խաղով՝ պարտություն Արգենտինայից (0-1) և հաղթանակ Բելգիայի նկատմամբ (3-1), որտեղ նա երկու գոլ խփեց։ Այդ դուբլից հետո նա այլևս չհրավիրվեց հավաքական։

Մարսետը մահացավ 2016 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Բարսելոնայում՝ 86 տարեկան հասակում։